اطلاعات جامع و فني از فيلتر و روش عبور از آن

اين اطلاعات از ويكي پديا فارسي جمع آوري شده است

 واسطه‌‌ها

ميزبان واسطه يا proxy server در دانشِ شبکه‌های کامپيوتری، به کامپيوتری گفته می‌شود بين ميزبان اصلی و کامپيوتر دريافت کننده‌ی خدمات (client) ارتباط برقرار می‌کند. چون بسياری از روش‌های سانسور از محدود کردن دست‌رسی به آدرس‌ها يا ميزبان‌های خاصی استفاده می‌کنند، استفاده از يک واسطه که آدرس آن برای برنامه‌ی فيلترکننده ناشناس است می‌تواند دسترسی دوباره به آدرس ممنوع‌شده را امکان‌پذير کند. واسطه‌ها را می‌توان بر مبنای پروتکل‌های مختلفی که از آن‌ها استفاده می‌کنند طبقه‌بندی کرد.

واسطه‌های TCP/IP

اين واسطه‌ها در سطح پايين کار می‌کنند و عموماً برای استفاده از آن‌ها نياز به نصب يک برنامه‌ی خاص روی سيستم‌عامل، يا تغيير تنظيمات مرورگر وب است. چون تقريباً تمام پروتکل‌های ديگر اينترنت بر مبنای TCP/IP هستند، با استفاده از چنين واسطه‌ای هر نوع سرويس اينترنتی که آدرس‌اش بسته شده باشد قابل دست‌رسی خواهد بود، از جمله انواع مسنجرها، پروتکل‌های ايميل مثل IMAP، SMTP و POP، پروتکل‌های انتقال فايل FTP و بعضی بازی‌های روی شبکه.

تتظيمات پروکسی TCP/IP در Internet Explorer

1. روی منوی Tools گزينه‌ی Internet Options را انتخاب کنيد.

2. در برگه‌های بالای پنجره‌ی باز شده، برگه‌ی Connections را انتخاب کنيد.

3. گزينه‌ی تماس خودتان را انتخاب کرده و روی دکمه Settings کليک کنيد.

4. گزينه‌ی ‘Use a proxy server for this connection’ را با تيک زدن در چک‌باکس فعال کنيد.

5. آدرس پروکسی و پورت آن را وارد کنيد.

تنظيمات پروکسی TCP/IP در Mozilla Firefox

1. روی منوی Tools گزينه‌ی Options را انتخاب کنيد. (در لینوکس به منوی Edit رفته و گزینه‌ی Preferences را انتخاب کنید)

2. در برگه‌های بالای پنجره‌ی باز شده، برگه‌ی Advanced را انتخاب کنيد.

3. در قسمت Connections روی دکمه Settings کليک کنيد.

4. گزينه‌ی ‘Manual proxy configuration’ را با تيک زدن در چک‌باکس فعال کنيد.

5. آدرس پروکسی و پورت آن را وارد کنيد.

واسطه‌های HTTP

پروتکل HTTP پروتکلی است که برای انتقال صفحات وب به کار می‌رود. بنابراين واسطه‌های HTTP اغلب از يک صفحه‌ی وب به عنوان رابط با کاربر (user interface) استفاده می‌کنند که بايد با مرورگر در آدرس خودش ديده شود. واسطه‌های HTTP تنها می‌توانند وب سايت‌های بسته شده را نمايش بدهند و امکان دسترسی به ديگر سرويس‌های اينترنتی که از پروتکل‌های غير از HTTP و وب استفاده می‌کنند وجود ندارد.

ايجاد يک واسطه‌ی HTTP خصوصی

اگر يک هوستينگ (Hosting) وب سايت اينترنتی خريداری شود و هوست سايت خارج از محدوده‌ی سانسور باشد، می‌شود با نصب اسکريپت‌ها و کدهايی که به صورت آماده و منبع باز (Open Source) در دسترس هستند، آن هوستينگ را تبديل به يک واسطه‌ی HTTP کرد.

لازم نيست تمام هوست به اين موضوع اختصاص پيدا کند و می‌توان برنامه‌ی واسطه را در يک دايرکتوری اعلام‌نشده قرار داد و برای کاستن از خطر بسته شدن، از آن تنها به صورت شخصی استفاده کرد.

مزيت ديگر استفاده از هوستينگ‌های شخصی برای گذر از سانسور، امنيت بيشتر آن‌هاست. چرا که امکان شنود روی واسطه‌های عمومی وجود دارد، و افراد گرداننده‌ی واسطه‌های HTTP می‌توانند اطلاعات حساسی که کاربران در صفحات وب وارد می‌کنند، مانند نام و رمز ورود ايميل‌های آن‌ها را برای سوءاستفاده ذخيره کنند. توجه کنيد که همه‌ی اطلاعات قبل از رسيدن به سرور اصلی، از سرور واسطه عبور می‌کند.

امکانات لازم برای ايجاد يک واسطه‌ی HTTP شخصی

سرويس‌های هاستينگ را می‌توان خريد و انواع رايگان آن هم با جست‌وجو يافت می‌شود. برای استفاده به عنوان واسطه، هوستينگ بايد لااقل توانايی اجرای يک نوع زبان اسکريپت طرف سرور (server-side script) را نيز داشته باشد. زبان‌های اسکريپت مثل Perl و php قابليت اجرای کدهای واسطه را دارند و کدهای آن‌ها نيز در دسترس است. کافی است کدهای واسطه را روی يک دايرکتوری داخل هوستينگ خود کپی کنيد و به آدرس آن دايرکتوری در مرورگر خودتان مراجعه کنيد تا رابط کاربر معروف به «فيڶٿڕشکن» را ببينيد.

واسطه‌های HTTP داری رمزنگاری SSL

اگر می‌خواهيد از واسطه‌های HTTP برای فرستادن اطلاعات مهم استفاده کنيد، بهتر است رمزنگاری را در نظر داشته باشيد. برای فعال کردن SSL اغلب بايد هوستينگ گران‌تری خريداری شود.